Laboratorium Bash – Skryptowe języki programowania

Zadanie 1: Kalkulator ocen semestralnych

Cel: Napisz skrypt, który obliczy średnią ocen studenta z semestru i określi, czy student zdał egzamin (średnia >= 3.0).

Scenariusz: Jesteś administratorem systemu na uczelni. Prowadzący poprosił Cię o stworzenie prostego narzędzia do wprowadzania ocen cząstkowych i automatycznego obliczania średniej. Skrypt ma działać interaktywnie - użytkownik wprowadza kolejne oceny, a gdy zakończy wpisywanie, wpisuje słowo "koniec". Skrypt następnie oblicza średnią arytmetyczną ze wszystkich wprowadzonych ocen i wyświetla ją z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Na końcu skrypt wyświetla komunikat informujący czy student zdał egzamin (średnia >= 3.0) czy nie zdał (średnia < 3.0).

Wskazówki do wykonania:

Na początku skryptu zadeklaruj pustą tablicę do przechowywania ocen, np. OCENY=()
Użyj pętli while true do tworzenia nieskończonej pętli wczytywania ocen
Wewnątrz pętli użyj polecenia read -p "Podaj ocenę (lub wpisz 'koniec'): " OCENA do wczytywania oceny od użytkownika
Na początku pętli sprawdź czy użytkownik wpisał "koniec" za pomocą instrukcji if [[ "$OCENA" == "koniec" ]] i jeśli tak, przerwij pętlę poleceniem break
Przed dodaniem oceny do tablicy sprawdź czy wpisana wartość jest liczbą od 2 do 6 za pomocą wyrażenia [[ "$OCENA" =~ ^[2-6]$ ]]
Dodaj ocenę do tablicy za pomocą OCENY+=("$OCENA")
Po zakończeniu pętli oblicz sumę wszystkich ocen używając pętli for ocena in "${OCENY[@]}" i akumulatora suma=$((suma + ocena))
Oblicz średnią dzieląc sumę przez liczbę elementów tablicy, używając bc do obliczeń zmiennoprzecinkowych: bc <<< "scale=2; $suma / ${#OCENY[@]}"
Zastosuj instrukcję if z porównaniem używając bc: if echo "$średnia >= 3.0" | bc -l -eq 1; then
Wyświetl komunikat wynikowy w zależności od tego czy średnia jest większa czy mniejsza niż 3.0
Na końcu wyświetl informację o liczbie wprowadzonych ocen i ich wartościach
Przetestuj skrypt z różnymi danymi wejściowymi, a także z przypadkami, gdy użytkownik wpisze nieprawidłowe dane
Dodaj obsługę błędów - gdy użytkownik wpisze coś innego niż liczba lub "koniec", wyświetl komunikat ostrzegawczy

Zadanie 2: Monitor dostępności serwerów

Cel: Stwórz skrypt, który sprawdzi dostępność listy serwerów i wygeneruje raport w pliku.

Scenariusz: Pracujesz w dziale IT. Twoim zadaniem jest codzienne sprawdzanie czy kluczowe serwery w firmie są dostępne. Napisz skrypt, który dla zadanej listy serwerów (np. web01, db01, mail01, backup01) wykonuje próbę ping i zapisuje wynik do pliku raportu z datą i godziną. Skrypt powinien sprawdzać każdy serwer z listy, zapisywać czy odpowiedział czy nie, oraz ile ms wynosił czas odpowiedzi. Na końcu plik raportu powinien zawierać podsumowanie: ilu serwerów odpowiedziało a ilu nie odpowiedziało. Uruchom skrypt i sprawdź wynik w pliku raportu.

Wskazówki do wykonania:

Zdefiniuj listę serwerów w tablicy, np. SERWERY=("web01" "db01" "mail01" "backup01")
Zdefiniuj zmienną z ścieżką do pliku raportu, np. RAPORT="/tmp/raport_serwery.txt"
Na początku pliku raportu zapisz nagłówek z datą używając echo "=== Raport z $(date) ===" > "$RAPORT"
Użyj pętli for serwer in "${SERWERY[@]}" do iteracji po serwerach
Wewnątrz pętli użyj polecenia ping -c 1 -W 2 "$serwer" > /dev/null 2>&1 do sprawdzenia dostępności
Sprawdź kod wyjścia polecenia ping za pomocą $? i zapisz wynik do zmiennej: if ping...; then status="OK"; else status="NIE ODPOWIADA"; fi
Jeśli serwer odpowiedział, wyodrębnij czas odpowiedzi używając sed lub awk na wyniku ping
Zapisz wynik dla każdego serwera do pliku używając echo "Serwer $serwer: $status (czas: $czas ms)" >> "$RAPORT"
Zliczaj serwery, które odpowiedziały i te, które nie odpowiedziały za pomocą osobnych liczników
Na końcu pętli dopisz do pliku raportu podsumowanie z liczbą serwerów online i offline
Użyj podstawienia polecenia $(date "+%Y-%m-%d %H:%M:%S") do pobrania sformatowanej daty
Opcjonalnie: wyświetl komunikat na ekranie po zakończeniu sprawdzania wszystkich serwerów
Po uruchomieniu skryptu sprawdź zawartość pliku raportu poleceniem cat "$RAPORT"
Przetestuj skrypt używając zarówno istniejących jak i nieistniejących nazw serwerów

Zadanie 3: Parser pliku logów

Cel: Napisz skrypt, który przeanalizuje plik logów i wyświetli statystyki błędów.

Scenariusz: Jesteś administratorem systemu. Po awarii musisz przeanalizować plik logów, aby znaleźć przyczynę problemu. Napisz skrypt, który odczyta plik logów (jeśli plik nie istnieje, skrypt najpierw tworzy przykładowy plik logów z losowymi wpisami), wyszuka linie zawierające słowo "ERROR", a następnie wyświetli statystyki: ile razy wystąpił każdy typ błędu, data i godzina pierwszego i ostatniego wystąpienia błędu oraz najczęściej występujący typ błędu z informacją, ile razy wystąpił. Skrypt powinien też wyświetlić listę wszystkich unikalnych typów błędów znalezionych w logach.

Wskazówki do wykonania:

Na początku sprawdź czy plik logów istnieje, a jeśli nie - utwórz przykładowy plik z danymi testowymi
Zadeklaruj tablicę asocjacyjną przed pętlą: declare -A ZLICZANIE_BLEDOW
Przykładowy plik logów powinien zawierać linie w formacie: [2024-01-15 14:23:45] ERROR DatabaseConnection: Failed to connect to database
Użyj pętli while IFS= read -r linia do czytania pliku linia po linii
Wewnątrz pętli sprawdź czy linia zawiera słowo "ERROR" używając if [[ "$linia" == *ERROR* ]]
Jeśli linia zawiera ERROR, użyj awk lub sed do wyciągnięcia typu błędu (tekst po słowie ERROR i przed dwukropkiem)
Zwiększaj licznik dla każdego typu błędu: ZLICZANIE_BLEDOW["$typ_błędu"]=$((ZLICZANIE_BLEDOW["$typ_błędu"] + 1))
Zapisz datę pierwszego i ostatniego błędu dla każdego typu osobno
Po zakończeniu czytania pliku wyświetl podsumowanie: dla każdego typu błędu ile razy wystąpił
Znajdź typ błędu który wystąpił najczęściej iterując po tablicy asocjacyjnej
Użyj polecenia sort do posortowania wyników od najczęstszego do najrzadszego
Na końcu wyświetl komunikat informujący ile łącznie błędów znaleziono w logach
Przetestuj skrypt na własnym przykładowym pliku logów z różnymi typami błędów

Zadanie 4: Automatyczny backup plików

Cel: Stwórz skrypt do tworzenia kopii zapasowych wybranych plików z mechanizmem wersji.

Scenariusz: Jesteś administratorem systemu i musisz zapewnić bezpieczeństwo danych. Napisz skrypt, który tworzy archiwum spakowane (tar.gz) z podanych plików lub katalogów, dodając do nazwy pliku archiwum datę i godzinę w formacie RRRR-MM-DD_GG-MM-SS. Skrypt powinien obsługiwać dwa tryby pracy: tryb backup (utworzenie archiwum) i tryb restore (odtworzenie plików z archiwum). W trybie backup skrypt przyjmuje jako argumenty katalog źródłowy i katalog docelowy (domyślnie /tmp/backup). W trybie restore skrypt przyjmuje jako argument ścieżkę do pliku archiwum i katalog docelowy. Skrypt powinien wyświetlać komunikaty postępu i na końcu informować o sukcesie lub błędzie operacji. Uruchom skrypt w obu trybach i sprawdź wyniki.

Wskazówki do wykonania:

Użyj argumentów wywołania ($1, $2, $3) do określenia trybu i parametrów
Na początku sprawdź liczbę argumentów: if [[ $# -lt 2 ]] i wyświetl sposób użycia
Pierwszy argument to tryb: "backup" lub "restore"
W trybie backup: drugi argument to ścieżka do pliku/katalogu źródłowego, trzeci to katalog docelowy
W trybie restore: drugi argument to ścieżka do archiwum, trzeci to katalog docelowy
Zastosuj walidację czy plik/katalog źródłowy istnieje: if [[ -e "$ZRODLO" ]]
Zdefiniuj stałą (katalog na backup) za pomocą readonly KATALOG_BACKUP="/tmp/backup"
Generuj nazwę pliku z datą używając $(date "+%Y-%m-%d_%H-%M-%S")
Użyj polecenia tar -czf "$PLIK_BACKUP" -C "$(dirname "$ZRODLO")" "$(basename "$ZRODLO")" do utworzenia archiwum
W trybie restore użyj polecenia tar -xzf "$ARCHIWUM" -C "$KATALOG_DOCELOWY" do rozpakowania
Sprawdzaj kody wyjścia poleceń za pomocą $? po każdej operacji tar
Jeśli operacja się nie powiedzie, wyświetl komunikat błędu i zakończ z kodem wyjścia 1
Na końcu wyświetl ścieżkę do utworzonego archiwum lub komunikat sukcesu
Przetestuj działanie w obu trybach - utwórz backup i następnie przywróć pliki
Opcjonalnie: lista wszystkich archiwów w katalogu backup za pomocą ls -la

Zadanie 5: Generator haseł

Cel: Napisz skrypt generujący bezpieczne hasła losowe.

Scenariusz: Twoja firma potrzebuje narzędzia do generowania bezpiecznych haseł dla nowych pracowników. Napisz skrypt, który generuje hasło o podanej długości (domyślnie 16 znaków jeśli nie podano argumentu) zawierające wielkie litery (A-Z), małe litery (a-z), cyfry (0-9) i znaki specjalne. Skrypt powinien przyjmować jeden opcjonalny argument określający długość hasła. Po wygenerowaniu hasła skrypt powinien zweryfikować czy hasło zawiera przynajmniej jedną wielką literę, jedną małą literę, jedną cyfrę i jeden znak specjalny - jeśli któryś z tych warunków nie jest spełniony, skrypt generuje hasło ponownie. Hasło powinno być wyświetlane na ekranie w czytelnym formacie. Uruchom skrypt kilka razy z różnymi długościami i sprawdź wyniki.

Wskazówki do wykonania:

Przyjmij długość hasła jako argument ($1), a jeśli nie podano, użyj domyślnej wartości 16
Sprawdź czy podany argument jest liczbą i czy jest większy od 4: if [[ ! "$1" =~ ^[0-9]+$ ]] || [[ $1 -lt 4 ]]
Zdefiniuj zmienne z zestawami znaków: WIELKIE="A-Z", MALE="a-z", CYF="0-9", SPEC="!@#$%^&*()_+-=[]{}|;:,.<>?"
Użyj pętli do generowania hasła spełniającego wszystkie wymagania: while true; do ... done
Wewnątrz pętli użyj polecenia tr -dc "$WIELKE$MALE$CYF$SPEC" < /dev/urandom do losowego wyboru znaków
Ogranicz długość wyniku używając head -c $DLUGOSC
Po wygenerowaniu hasła sprawdź czy zawiera wszystkie wymagane typy znaków
Sprawdź czy jest wielka litera: if echo "$HASLO" | grep -q '[A-Z]'; then
Sprawdź czy jest mała litera: if echo "$HASLO" | grep -q '[a-z]'; then
Sprawdź czy jest cyfra: if echo "$HASLO" | grep -q '[0-9]'; then
Sprawdź czy jest znak specjalny: if echo "$HASLO" | grep -q '[!@#$%^&*()_+-=[]{}|;:,.<>?]'; then
Jeśli wszystkie warunki spełnione, wyjdź z pętli za pomocą break
Wyświetl wygenerowane hasło i jego długość: echo "Wygenerowane hasło: $HASLO (długość: ${#HASLO})"
Opcjonalnie: dodaj opcję wyświetlania siły hasła (słabe/średnie/mocne)
Przetestuj skrypt z różnymi długościami: 8, 12, 16, 24, 32 znaki

Zadanie 6: Menedżer procesów

Cel: Stwórz skrypt do zarządzania procesami - wyświetlanie, wyszukiwanie i zabijanie procesów.

Scenariusz: Jako administrator systemu musisz mieć narzędzie do zarządzania procesami na serwerze. Napisz skrypt, który potrafi wykonywać trzy akcje: (1) list – wyświetlić wszystkie procesy uruchomione przez aktualnego użytkownika w czytelnym formacie, (2) find – wyszukać proces po nazwie i wyświetlić jego PID, użytkownika i czas działania, (3) kill – zakończyć proces o podanym PID używając sygnału SIGTERM (domyślnie) lub SIGKILL (gdy podano opcję -9). Skrypt powinien sprawdzać uprawnienia – zabijanie procesów innych użytkowników powinno być możliwe tylko dla root. Skrypt powinien też chronić przed przypadkowym zabiciem krytycznych procesów (PID 1, procesy systemowe). Uruchom skrypt w każdym trybie i sprawdź wyniki.

Wskazówki do wykonania:

Użyj argumentów wywołania do określenia akcji: list, find, kill
Dla akcji list użyj polecenia ps -u "$USER" do wyświetlenia procesów
Filtruj wynik ps aux aby pokazać tylko procesy aktualnego użytkownika: ps -u "$USER"
Dla akcji find: drugi argument to nazwa procesu do wyszukania
Użyj polecenia pgrep -f "$NAZWA" do wyszukiwania procesów po nazwie
Alternatywnie użyj ps aux | grep "$NAZWA" | grep -v grep
Dla akcji kill: drugi argument to PID procesu, opcjonalnie trzeci to typ sygnału
Sprawdź czy skrypt jest uruchomiony jako root - porównaj $EUID z wartością 0
Jeśli nie root, nie pozwalaj na zabijanie procesów innych użytkowników
Zabezpiecz przed zabiciem krytycznych procesów: sprawdź czy PID to 1, 2, 3, lub niski numer
Użyj polecenia kill -TERM $PID dla SIGTERM (domyślnie)
Użyj polecenia kill -9 $PID dla SIGKILL (gdy podano opcję -9)
Po zabiciu procesu sprawdź czy faktycznie został zakończony: ps -p $PID
Wyświetl komunikaty informujące o postępie i wynikach operacji
Przetestuj każdą akcję osobno: list, find (np. "bash"), i kill (utwórz testowy proces)
Opcjonalnie: dodaj akcję info do wyświetlania szczegółów procesu

Zadanie 7: Konwerter jednostek

Cel: Napisz skrypt do konwersji jednostek (długości, temperatury, wagi).

Scenariusz: Pracujesz w dziale logistyki i potrzebujesz narzędzia do szybkiej konwersji jednostek. Napisz skrypt, który obsługuje konwersje jednostek długości (metry <-> stopy, cale <-> centymetry), temperatury (Celsiusz <-> Fahrenheit, Celsiusz <-> Kelvin, Fahrenheit <-> Kelvin) oraz wagi (kilogramy <-> funty, gramy <-> uncje). Skrypt przyjmuje cztery argumenty: typ jednostki (długość/temperatura/waga), wartość do przeliczenia, jednostka źródłowa i jednostka docelowa. Skrypt powinien walidować argumenty i wyświetlać błąd gdy podano nieprawidłowe dane. Wynik konwersji powinien być wyświetlony w czytelnym formacie z informacją, co i jak przeliczono. Uruchom skrypt dla każdego typu konwersji i sprawdź wyniki.

Wskazówki do wykonania:

Użyj instrukcji case do wyboru typu konwersji na podstawie pierwszego argumentu
Przyjmij argumenty w formacie: $1 (typ), $2 (wartość), $3 (z), $4 (do)
Sprawdź liczbę argumentów: if [[ $# -ne 4 ]] i wyświetl sposób użycia
Sprawdź czy wartość jest liczbą: if [[ ! "$2" =~ ^-?[0-9]+.?[0-9]*$ ]]
Przy konwersji długości użyj wzorów: 1 metr = 3.28084 stóp, 1 cal = 2.54 cm
Przy konwersji temperatury użyj wzorów: F = C * 9/5 + 32, K = C + 273.15
Przy konwersji wagi użyj wzorów: 1 kg = 2.20462 funta, 1 g = 0.035274 uncji
Użyj bc do obliczeń zmiennoprzecinkowych z precyzją: scale=4
Zaokrąglij wynik do 2 miejsc po przecinku używając printf "%.2f"
Pojedyncze przypadki (np. ten sam cel i źródło) obsłuż oddzielnie wyświetlając wartość bez zmian
Nieobsługiwane kombinacje jednostek obsłuż wyświetlając komunikat błędu
Wyświetl wynik w formacie: WYNNIK: 100 cm = 39.37 cali
Przetestuj różne konwersje: 100 m na stopy, 0°C na F, 1 kg na funty
Przetestuj też konwersje odwrotne: stopy na metry, F na C, funty na kg
Dodaj obsługę jednostek imperialnych (mile, jardy) i metrycznych (kilometry)

Zadanie 8: System logowania

Cel: Stwórz własny system logowania z funkcjami do zapisywania i odczytywania logów.

Scenariusz: Chcesz stworzyć uniwersalny moduł logowania, który może być używany przez inne skrypty. Napisz dwa pliki: plik biblioteki (logger.sh) zawierający funkcje logujące oraz plik główny (test_logger.sh) demonstrujący działanie biblioteki. Biblioteka powinna zawierać trzy funkcje: log_info (informacje), log_warning (ostrzeżenia), log_error (błędy), które zapisują komunikaty do pliku logu z datą, poziomem ważności i wiadomością. Format wpisu logu: [2024-01-15 14:30:45] [INFO] Komunikat informacyjny. Biblioteka powinna też zawierać funkcję do odczytywania logów i funkcję do ich czyszczenia. Główny skrypt ładuje bibliotekę poleceniem source i demonstruje działanie każdej funkcji logującej. Uruchom główny skrypt i sprawdź zawartość pliku logu.

Wskazówki do wykonania:

Stwórz plik biblioteki (logger.sh) z funkcjami
W bibliotece zdefiniuj zmienną dla ścieżki pliku logu: LOG_FILE="/tmp/app.log"
Zdefiniuj funkcję log_info: log_info() { echo "[$(date)] [INFO] $1" >> "$LOG_FILE"; }
Zdefiniuj funkcję log_warning: log_warning() { echo "[$(date)] [WARNING] $1" >> "$LOG_FILE"; }
Zdefiniuj funkcję log_error: log_error() { echo "[$(date)] [ERROR] $1" >> "$LOG_FILE"; }
Użyj formatu daty: $(date "+%Y-%m-%d %H:%M:%S")
Zdefiniuj funkcję do odczytywania logów: log_read() { cat "$LOG_FILE"; }
Zdefiniuj funkcję do czyszczenia logów: log_clear() { > "$LOG_FILE"; }
W głównym skrypcie użyj source logger.sh do załadowania funkcji
Dodaj zmienną do włączania/wyłączania logowania: DEBUG=true
W funkcjach sprawdź czy DEBUG jest true przed zapisem
Wywołaj każdą funkcję logującą z przykładowymi komunikatami
Dodaj opcję wyboru pliku logu jako argumentu funkcji
Po uruchomieniu głównego skryptu sprawdź zawartość pliku logu: cat "$LOG_FILE"
Przetestuj funkcję log_read do wyświetlania logów z poziomu głównego skryptu
Opcjonalnie: dodaj kolorowanie komunikatów w zależności od poziomu

Zadanie 9: Masowa zmiana nazw plików

Cel: Napisz skrypt do masowej zmiany nazw plików według określonego wzorca.

Scenariusz: Masz katalog z setkami plików o nieokreślonej strukturze nazw (np. IMG_001.jpg, Photo 002.png, DSC1234.jpeg, file 123.txt). Musisz je uporządkować: zmienić wielkość liter na małe, dodać prefix, usunąć spacje z nazw lub zamienić określony wzorzec w nazwie na inny. Napisz skrypt, który przyjmuje cztery argumenty: katalog z plikami, tryb transformacji (lowercase/uppercase/prefix/replace), prefix (opcjonalny) lub tekst do zamiany i tekst na który zamienić (opcjonalny). Skrypt powinien wyświetlać podgląd (dry-run) bez faktycznej zmiany nazw gdy podano opcję --preview, lub faktycznie zmieniać nazwy bez tej opcji. Skrypt powinien też sprawdzać czy plik o nowej nazwie już istnieje i nie nadpisywać istniejących plików. Uruchom skrypt w trybie podglądu i następnie faktycznie zmień nazwy plików.

Wskazówki do wykonania:

Przyjmij argumenty: katalog, tryb transformacji, opcjonalne argumenty
Sprawdź liczbę argumentów i wyświetl sposób użycia gdy argumenty nieprawidłowe
Pierwszy argument to katalog - sprawdź czy istnieje i jest katalogiem
Drugi argument to tryb transformacji: lowercase, uppercase, prefix, replace
Obsłuż tryb lowercase: użyj tr '[:upper:]' '[:lower:]' do zmiany wielkości liter
Obsłuż tryb uppercase: użyj tr '[:lower:]' '[:upper:]' do zmiany wielkości liter
Obsłuż tryb prefix: dodaj podany prefix na początku nazwy pliku
Obsłuż tryb replace: użyj sed do zamiany tekstu w nazwie pliku
Iteruj po plikach w katalogu używając for plik in "$KATALOG"/*
Pomiń katalogi używając if [[ -f "$plik" ]]
Dla każdego pliku obierz nową nazwę zgodnie z trybem transformacji
Sprawdź czy plik o nowej nazwie już istnieje: if [[ -e "$NOWA_NAZWA" ]]
Jeśli plik istnieje, dodaj sufiks lub pomiń - wyświetl ostrzeżenie
Jeśli podano opcję --preview jako ostatni argument, tylko wyświetl podgląd zmian
Bez opcji --preview użyj polecenia mv "$plik" "$NOWA_NAZWA" do zmiany nazwy
Użyj set -u do wykrywania niezainicjowanych zmiennych
Po zakończeniu wyświetl podsumowanie: ile plików zmieniono, ile pominięto
Przetestuj z różnymi trybami i opcjami na przykładowych plikach
Utwórz najpierw testowe pliki w katalogu do testów

Zadanie 10: Automatyczny instalator oprogramowania

Cel: Stwórz skrypt do automatycznej instalacji i konfiguracji wybranych pakietów oprogramowania.

Scenariusz: Dostajesz nowy serwer i musisz skonfigurować na nim środowisko pracy. Napisz skrypt, który zainstaluje i skonfiguruje podstawowe narzędzia. Skrypt powinien zainstalować pakiety: git, curl, wget, mc (Midnight Commander), htop. Skrypt powinien też skonfigurować podstawowe aliasy w pliku ~/.bashrc (np. ll='ls -la', la='ls -a', grep='grep --color=auto'). Dodatkowo skrypt powinien utworzyć alias do szybkiego aktualizowania systemu (alias update='sudo apt-get update && sudo apt-get upgrade -y'). Skrypt powinien sprawdzać czy jest uruchomiony jako root - jeśli nie, wyświetlić komunikat i kontynuować bez instalacji pakietów systemowych (ale z konfiguracją aliasów). Na końcu skrypt wyświetla podsumowanie: które pakiety zostały zainstalowane, które już były zainstalowane i które aliasy zostały dodane. Uruchom skrypt i sprawdź wyniki.

Wskazówki do wykonania:

Na początku sprawdź czy skrypt jest uruchomiony jako root: if [[ "$EUID" -ne 0 ]]
Jeśli nie root, wyświetl ostrzeżenie ale kontynuuj działanie
Zdefiniuj listę pakietów do instalacji w tablicy: PAKIETY=("git" "curl" "wget" "mc" "htop")
Użyj pętli for pakiet in "${PAKIETY[@]}" do iteracji po pakietach
Sprawdź czy pakiet jest już zainstalowany: sprawdź dystrybucję i użyj odpowiedniego polecenia (np. dpkg -l "$pakiet" | grep ^ii dla Debian/Ubuntu, albo rpm -q "$pakiet" dla RHEL/CentOS)
Jeśli pakiet jest zainstalowany, pomiń i zwiększ licznik pominiętych
Jeśli pakiet nie jest zainstalowany i jest root, zainstaluj: apt-get install -y "$pakiet"
Po instalacji każdego pakietu sprawdź kod wyjścia i zwiększ licznik zainstalowanych
Po zakończeniu pętli wyświetl podsumowanie instalacji
Dla konfiguracji aliasów sprawdź czy plik ~/.bashrc istnieje, a jeśli nie - utwórz go
Dodaj aliasy na końcu pliku ~/.bashrc używając echo "alias ll='ls -la'" >> ~/.bashrc
Dodaj aliasy: la='ls -a', grep='grep --color=auto', update='sudo apt-get update && sudo apt-get upgrade -y'
Nie duplikuj aliasów - sprawdź czy alias już istnieje przed dodaniem
Użyj polecenia source ~/.bashrc do przeładowania aliasów
Na końcu wyświetl podsumowanie: które pakiety zainstalowano, które pominięto, które aliasy dodano
Wyświetl komunikat zachęcający do zalogowania się ponownie lub źródłowego załadowania ~/.bashrc
Przetestuj na maszynie wirtualnej lub w kontenerze Docker
Sprawdź zainstalowane pakiety poleceniem dpkg -l | grep -E 'git|curl|wget|mc|htop'
Sprawdź aliasy poleceniem alias

Laboratorium Bash – Zadania praktyczne

Zadanie 1: Kalkulator ocen semestralnych

Zadanie 2: Monitor dostępności serwerów

Zadanie 3: Parser pliku logów

Zadanie 4: Automatyczny backup plików

Zadanie 5: Generator haseł

Zadanie 6: Menedżer procesów

Zadanie 7: Konwerter jednostek

Zadanie 8: System logowania

Zadanie 9: Masowa zmiana nazw plików

Zadanie 10: Automatyczny instalator oprogramowania

Przykładowe rozwiązania